Een dag(deel) zonder telefoon en waarom ik het iedereen aanraad.

‘Zet je telefoon een dag uit. Volg even geen media’

Donderdagavond: Bovenstaande quote komt op instagram voorbij. Mijn eerste gedachte: Dat kan ik echt niet! Maar omdat ik best veel met m’n telefoon bezig ben dacht ik, wellicht is het niet zo’n slecht idee. Maar ja, wanneer dan?
Verschillende afspraken met vriendinnen op de planning, een ziek familielid en nog meerdere zaken via de telefoon dus gaat hem niet worden.

Zondagavond: De telefoon is niet meer zo noodzakelijk dus krijgt morgen een dagje vrij.

Maandagochtend: Ik word wakker en normaal gesproken zou het eerste zijn wat ik doe, naar m’n mobiel grijpen. Kijken hoe laat het is, heb ik iets gemist, je herkent het vast en zeker wel.
Vandaag niet. Ik heb iets afgesproken dus daar wil ik mij dan ook zo goed mogelijk aan houden.
Ik begin de dag met dezelfde dingen als altijd, alleen dan zonder mobiel. En tot m’n verbazing vind ik het alleen maar fijner!
Ik probeer iedere ochtend te starten met stille tijd en de dagelijkse mail met Bijbelteksten + uitleg dankzij https://bijbeljaar.nl/ alleen normaal doe ik dat via m’n mobiel en komen er tegelijkertijd ook appjes binnen die ik dan weer wil lezen en reageren waardoor het lezen dus vervaagd.
Vandaag lees ik de dagelijkse mail niet via m’n telefoon maar via de laptop. Geen afleidingen! Zo fijn. Tot mijn verbazing heb ik de concentratie om niet 1 maar 2 gedeeltes te lezen.
De rest van de ochtend en begin van de middag doe ik m’n ding, ik luister muziek via de laptop terwijl ik koekjes bak, ga een rondje lopen, breng een achtertuin bezoekje en doe wat boodschappen voor het avondeten. En die telefoon, die ligt nog steeds rustig en stil te genieten van de vrije dag.

Maandagmiddag: Ik bedenk me opeens dat helemaal niemand op de hoogte is van de vrije dag van m’n telefoon. Nu vind ik het zelf wel onzin om altijd maar verplicht bereikbaar te moeten zijn, maar wellicht is het handig om toch maar even te kijken of ik niet iets belangrijks heb gemist.
En ja hoor, het eerste bericht via messenger: ‘Waar ben jij? We maken ons een beetje zorgen.’ 4 gemiste oproepen, berichtjes. Ook wel weer fijn dat er mensen zijn die aan je denken :). Dus paar mensen gerustgesteld dat er niks aan de hand is en uitgelegd waarom ik niet reageerde. Alleen zit ik nu wel weer met dat ding aan m’n hand vastgeplakt.. Morgen maar een nieuwe poging besluit ik.

Dinsdag: In tegenstelling tot gisteren heb ik vandaag maar wél laten weten dat ik een dagje offline ben. De dag begint weer net als maandag met hetzelfde ochtendritueel. Ook de middag verloopt gewoon normaal, ik doe van alles en mis m’n telefoon geen moment.
Om kwart voor 6 ’s avonds zet ik hem voor het eerst aan. 36 ongelezen berichtjes, waarvan het merendeel in een groepsapp staat en dus niet voor mij persoonlijk is. Een hele dag is dan wel niet gelukt maar dat was ook niet mijn vereiste. Het ging mij er om hoe het zou zijn en hoelang ik het zou volhouden en of ik dat wel zou kunnen.

Conclusie:
Inmiddels zijn we weer een dag verder en ben ik vandaag gewoon opgestart met telefoon zoals altijd, wel merk ik dat ik minder kijk dan voorheen en het exemplaar het liefst zo ver mogelijk uit m’n buurt hou om steeds dat grijpen te voorkomen. Het heeft mij zelf heel veel rust gegeven om even níét constant bereikbaar te willen, of te denken dat te moeten zijn. Want de wereld gaat echt wel door ook zonder mij.
Daarom kan ik het ook echt iedereen aanraden om het eens een dag(deel) te doen. Al doe je je telefoon alleen maar weg tijdens het eten. Het is toch bizar om te eten met je telefoon letterlijk in je handen? (Spreek namens mezelf.) Zet de wifi een tijdje uit, Ga een rondje lopen, fietsen of boodschappen doen en laat je telefoon thuis. Dat uurtje kunnen mensen echt wel zonder je.
Misschien denk je nu, maar dat kan echt niet, want ik móét bereikbaar zijn. Dat is misschien wel het nare aan deze moderne tijd, dat we altijd maar bereikbaar moeten zijn en als we niet reageren maakt men zich gelijk zorgen, wat natuurlijk ook weer heel lief is. Maar is het wel echt zo? Moeten we echt bereikbaar zijn, of denken we het?
Als je om wat voor reden dan ook echt bereikbaar moet zijn, dan moet je dat natuurlijk ook gewoon blijven. Maar als het niet perse hoeft, gun jezelf dan ook eens de rust om een tijdje alles uit te zetten. Al is het maar op korte momenten zoals je rondje naar de supermarkt.
Nogmaals, de wereld gaat echt wel door ook zonder jou.

Liefs,

Charlotte

Gepubliceerd door Charlotte

Hoi, leuk dat je een kijkje neemt op mijn site. Ik ben Charlotte, 29 jaar en woon op het mooie toeristische Goeree-Overflakkee. In het dagelijks leven werkzaam op een vakantiepark in de buurt. Je kunt hier huis- tuin- en keukenberichten lezen over onderwerpen die dicht bij mij staan waaronder het alleen wonen. Ik vind het fijn om mijn hersenspinsels van mij af te kunnen schrijven en te delen. Daarom zal er zo nu en dan een blog online komen. Geen vaste dagen of vast aantal per week maar gewoon als ik er zin in heb. Like, reageer, geef tips, onderwerpen of wat je maar wilt. Word ik in ieder geval heel blij van :). Pak een kop koffie of thee en kijk eens rond. Er is genoeg leesvoer te vinden. Veel leesplezier! X Liefs, Charlotte

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: