The day after

Nee nu bedoel ik niet dat ik vandaag de hele dag met een kater op de bank lag.

Na een drukke maar gezellige dag kom ik vanochtend beneden in een nog versierde woonkamer. De slingers hangen nog vrolijk op, en blijven nog wel een paar dagen hangen ik vind gelijk weghalen echt zo saai en helemaal een gevoel van nu is het klaar. De eettafel staat nog vol met cadeau’s en kaarten waarvoor ik nu pas de tijd hebt om te lezen wat iedereen heeft geschreven. Ik word er stil van.
Ballonnen liggen half leeggelopen op de grond en in de tuin vind ik nog wat lege glazen en half bekertje drinken. Met een kopje thee en m’n griekse yoghurt met muesli en fruit ontbijtje op de bank kijk ik naar de sporen die verraden dat er een feestje was en concludeer ik dat ondanks toch wel m’n zorgen het een geslaagd feestje was.

Eerlijk gezegd was ik de dagen daarvoor best wel bezig met m’n verjaardag en aan de ene kant dacht ik: als alles maar goed verloopt, hoe erg zal het gaan regenen? Ben ik niks vergeten? Heb ik genoeg in huis? Terwijl ik aan de andere kant dan denk: niet te moeilijk doen, als het regent dan gaan we naar binnen als het op is dan is het op.
Tjonge wat een gedoe zeg zo’n verjaardag! Het begint al met uitnodigen: wanneer begin je daar mee? Wij hadden vroeger thuis de regel dat je pas in de maand van je verjaardag over je verjaardag mocht praten, mijn zus sprak het liefst het hele jaar over haar verjaardag dus die regel is speciaal voor haar verzonnen maar zit er daarom nog steeds bij mij in. Als het 1 augustus word dan ga ik er pas over nadenken. Dan wie nodig je uit? En wie niet? Want als je die ene uitnodigt moet je de ander ook uitnodigen en als je die ene uitnodigt komt die ander niet. En dat maakt het soms best lastig. Wie komt wanneer? En hoeveel mensen kan ik überhaupt kwijt?

Op de foto met alle cadeautjes

Het was nu voor het eerst dat ik m’n verjaardag in m’n nieuwe huis vierde dus daardoor had ik niet echt goed inzicht van hoeveel mensen er precies binnen konden. Gelukkig was het buiten de verwachtingen om toch droog dus een deel van de mensen gingen spontaan naar buiten op de loungebank onder de overkapping zitten. En omdat ik had aangegeven dat men vanaf 15:00 mocht komen kwamen de meesten ook echt rond dat tijdstip. Heel gezellig en zo leuk om iedereen weer te zien en toch wel bijzonder om te zien dat mensen speciaal voor mij komen. Maar men wat druk en hectisch! Van helemaal alleen naar opeens een huis vol mensen. Terwijl ik met de een bezig was om te vragen wat diegene wilde drinken kwamen de volgenden alweer binnen. Maar gelukkig was een vriendin zo aardig om te helpen en is het allemaal goedgekomen. Op zo’n moment denk ik wel: een man in huis zou nu best handig zijn voor de taakverdeling.

In plaats van een taart maken wat ik normaal doe had ik dit jaar taart bestelt. Uiteraard bij de familiebakkerij waar nu m’n neef eigenaar is en daarvoor m’n oom en tante en daarvoor m’n opa en oma eigenaars waren.

Maar wat ik het allerbijzonderst vond was toch wel het weer. Ik kneep hem toch wel een beetje de afgelopen dagen: heel de week droog maar zondag 90% kans op regen. Daar gaat m’n bbq tuinfeestje dacht ik. In het kader van ‘bid én werk’ leende ik een partytent en een afdekzeil voor de zekerheid maar vroeg ik ook aan God of het in ieder geval met het avondeten droog mocht zijn. Nu zijn er veel belangrijkere dingen om voor te bidden maar tenslotte mag je voor alles bidden, alleen krijg je niet alles dus moet je het ook loslaten.

Rond half 1 toen ik uit de kerk naar huis wilde fietsen regende het, ‘oh nee toch regen! … Oké nog niet te vroeg balen, als het nu regent is niet erg.’ En wat denk je, om 14:00 was het droog en heb ik echt vol verbazing en verwondering naar buiten zitten kijken waar achter de grijze wolken de zon scheen. Toch een gebedsverhoring voor mij. Uiteindelijk was het tot 19:00 was het buiten de verwachtingen om gewoon droog. Toen begon het wel te regenen maar waren we gelukkig al klaar met eten. Perfect dus!

Alles bij elkaar een geslaagd feestje.

Liefs,
Charlotte

Gepubliceerd door Charlotte

Hoi, leuk dat je een kijkje neemt op mijn site. Ik ben Charlotte, 29 jaar en woon op het mooie toeristische Goeree-Overflakkee. In het dagelijks leven werkzaam op een vakantiepark in de buurt. Je kunt hier huis- tuin- en keukenberichten lezen over onderwerpen die dicht bij mij staan waaronder het alleen wonen. Ik vind het fijn om mijn hersenspinsels van mij af te kunnen schrijven en te delen. Daarom zal er zo nu en dan een blog online komen. Geen vaste dagen of vast aantal per week maar gewoon als ik er zin in heb. Like, reageer, geef tips, onderwerpen of wat je maar wilt. Word ik in ieder geval heel blij van :). Pak een kop koffie of thee en kijk eens rond. Er is genoeg leesvoer te vinden. Veel leesplezier! X Liefs, Charlotte

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: