Oppassen. Maar wat geef/vraag je nou?

Zou jij een keer op onze kinderen willen oppassen? Deze vraag krijg ik af en toe gesteld door een ouder die dan op zoek is en blijkbaar mij dan wel geschikt vind voor de taak. De vraag die er dan altijd achteraan komt is: wat vraag je per uur/per avond?

Vanaf mijn tienerjaren pas ik al op, het ging dan meestal zo: ´hoi leuk dat je er bent, daar staat eten en drinken, pak wat je wilt, zo werkt de tv, kinderen slapen, we zijn rond 22:00 thuis. Fijne avond!´ Later werden dat avonden waarin ik ook met de kinderen at en op bed legde. Ik heb een periode gehad waarin ik na schoolse oppas was tussen 15:00 en 17:00. Een aantal jaren gingen voorbij en op een gegeven moment dacht ik: nou dat oppaswerk is denk ik inmiddels wel verleden tijd geworden. Vaak kiezen ouders toch voor een tiener die ´s avonds beschikbaar is en een stuk goedkoper.
En wat brengt me gelijk bij het onderwerp: geld. Want wat vraag je nou per uur? Vraag je überhaupt iets? Op de een of andere manier voelt het toch ongemakkelijk of onbeleefd om te zeggen ´ik wil bedrag X´ en dat voor een avondje tv kijken. En ik vind het ook nogal een verschil: hoeveel kinderen zijn het, slapen ze al of moeten ze ook nog te eten krijgen en op bed worden gelegd? Zijn het kinderen die gelijk slapen of kinderen die de tent afbreken? Vroeger toen ik 12/13/14 was kreeg ik meestal €5,- mee naar huis. Helemaal prima voor een avond tv kijken met chips en cola in een ander huis, met een slapend kind boven want verder gebeurde er niks spannends.
1 keer kreeg ik als tiener een doos drop en ik heb een keer gehad dat ik ´s middags oppaste en geen geld kreeg maar dat de ouders eten hadden besteld en ik mocht blijven eten. Tja, dan ga ik dus echt niet zeggen dat ik ook nog geld wil en dan vind ik dat ook helemaal prima. Het gaat mij om de waardering en hoe die dan wordt geuit maakt me niet veel uit.
De laatste keer dat ik heb opgepast was een paar weken terug op 3 kinderen van in de basisschoolleeftijd. ´s Avonds om 20:00 gingen de ouders weg dus samen eten was niet nodig, een paar spelletjes gespeeld, en om 21:00 gingen ze zonder problemen, oké op een beetje tijdrekken na, zelfstandig naar bed. Op 1 keer ´er zit een mug in m´n slaapkamer´ na was het verder een rustige avond. Eind van de avond ging ik met een paar tientjes naar huis. Aan de ene kant heel fijn, ik kan het goed gebruiken, maar aan de andere kant denk ik dan toch: kan ik dit wel aannemen? Moet ik niet eigenlijk zeggen: nee joh, ik hoef niks hoor. Zou misschien wel netjes zijn en ik weet van mensen die dat echt zullen doen, maar heel eerlijk, ik ben wel altijd blij met een extraatje. En ouders weten neem ik aan zelf heel goed wat ze willen geven en wat ze kunnen missen.

Natuurlijk hoeft het niet altijd om geld te gaan. Zo weet ik dat mijn zus geen geld krijgt maar inmiddels al een mooie lamp en een kledingkast voor de vele dagen en avonden oppassen heeft gekregen. Dat kan ook handig zijn al je afspreekt dat je voor een x aantal uur komt oppassen en dan van de ouders iets moois krijgt.

Afijn, we dwalen af. wat is nou een acceptabel tarief, als je iets wilt geven of wilt krijgen? Volgens een blog die ik las op de website sitly verschilt dat echt per leeftijd, ervaring, diploma´s extra taken zoals huiswerk begeleiden of huishoudelijk.

Op de website zie je dat iemand van mijn leeftijd minimaal €10,80 per uur kunt vragen oké op basis van een 36 urige werkweek. Maar we houden het even makkelijk. Ik heb ervaring dus komt er 0,50 cent bij, extra taken of huishoudelijke klusjes zijn meestal niet van toepassing dus dan zou ik €11,30 per uur kunnen vragen. Voor een hele avond loopt dat al snel op.
Blijkbaar mag ik dus zeggen dat ik dat per uur wil krijgen.

Gelukkig maar voor de ouders ben ik flexibel en is het nooit een discussiepunt. Ouders blij, ik blij en hopelijk kind(eren) blij.

Nu ben ik wel echt benieuwd: vraag jij als je wel eens oppast een vast bedrag? Of geef jij als je wel eens oppas nodig hebt een vast bedrag per avond, of kijk je ook naar wie er komt en wat de ervaringen zijn?

Liefs,

Charlotte

Dromenlijst

Vandaag kreeg ik op facebook een herinnering van 5 jaar geleden. Toen maakte ik een dromen/doelenlijst met daarop 7 punten die ik over 5 jaar, dus voor m´n 30e wilde bereiken. De brief ging in een dichte envelop in de kast en vandaag mocht die weer open.

Ik weet niet of jij dromen hebt en wat jouw dromen zijn, of dat je misschien per dag leeft en wel ziet hoe de toekomst eruit gaat zien maar ik vind het wel leuk om het op te schrijven en om te zien waar ik zoveel jaar geleden mee bezig was en wat daarvan nu is uitgekomen, of niet. Ik schrijf het niet zozeer op omdat ik geloof dat als je het opschrijft dat het dan allemaal wel uitkomt, je moet er tenslotte ook wel wat voor doen, maar maar dat ´oja dat had ik ook opgeschreven´ gevoel.

Een poster die boven de bank hangt. Iets wat ik altijd in m´n achterhoofd hou als ik iets droom. Mezelf ervan bewust zijn dat ik al heel veel heb.

MIjn lijst en hoe staat het er nu voor:

  1. Getrouwd zijn en 1 kind hebben.
    Tja, dat is overduidelijk niet gelukt. Ook niet een klein beetje. Dat is soms jammer want ik had het me toch wel anders voorgesteld, en soms is het goed zo, je hebt hoor ik van ouders zoveel vrijheid en mogelijkheden zonder kinderen en daarbij is het echt een verantwoordelijkheid. Dus ik zie er ook wel de voordelen van in.
  2. Wonen in een gezinswoning met tuin in Ouddorp of een ander dorp op Flakkee.
    Nou dat is gelukkig wel gelukt! Het heeft een paar jaar geduurd maar nu woon ik wel in een heel fijne gezinswoning met een mooie, fijne tuin. Niet in Ouddorp, dat vind ik nog steeds het mooiste dorp qua omgeving, maar Middelharnis is ook wel leuk, en zo´n dorp waar alles is, is dan weer handig voor de boodschappen.
  3. Een leuke baan hebben waaruit ik m´n voeldoening en passie kan halen.
    Men wat heb ik een hoop banen gehad de afgelopen 10 jaar. Horeca, supermarkt, kantoor, pizzeria, snackbar, voedingscoach, helpende. Gewoon omdat ik niet wist wat ik wilde worden en er toch geld moest worden verdient. Inmiddels is het gelukkig wel stabiel en werk ik al 3,5 jaar bij hetzelfde bedrijf. En heb ik de zekerheid dat ik niet meer weg hoef. Dat is wel echt heel fijn. Mijn droombaan is het niet maar wat dat wel is, tja dat weet ik (nog) niet maar aangezien ik nog zo´n 37 jaar moet werken lijkt me dat genoeg tijd om daarachter te komen. En anders is dit ook goed.
  4. Minimaal 1 keer op vliegvakantie zijn geweest. Waarheen maakt niet uit, in ieder geval ver weg en een warm land.
    Nou het moge duidelijk zijn, dat is overduidelijk wel gelukt :). Zowel ver als warm: Van oktober 2018-april 2019 was ik 5 maanden in Australie en als afsluiting nog 3 weken in Nieuw-Zeeland. Zo´n bijzondere ervaring. Ik kan het iedereen die het zou willen maar twijfelt aanraden. Enige obstakel is: het is echt ver weg. Even heen en weer vliegen is dus helaas geen optie.
  5. Naast een nieuw huis ook een volledig nieuwe/andere inboedel.
    Op een tvmeubel en 2 salontafels na is alles ´nieuw´. Het ene zelf gekocht, het andere gekregen. En dat laatste vind ik vooral zo bijzonder. Dat mensen hun tafel of kast gratis of heel goedkoop aan mij geven. Alleen de bank heb ik vorig jaar gekocht.
  6. Financieel stabiel zijn; spaarrekening gevuld en kunnen kopen/doen wat nodig is om te kunnen leven.
    Dit was toch wel 1 van mijn belangrijkste doelen. Iedereen die mij langer dan 10 jaar kent weet dat dat 5/10 jaar geleden heel anders was met verschillende banen om toch eind van de maand rond te komen en afhankelijk van de voedselbank. Gelukkig ligt dat ver achter mij. En staat er zoals gehoopt 5 jaar geleden nu wel wat op m´n spaarrekening. Maar daardoor ben ik wel altijd bewust van het feit dat het niet vanzelfsprekend is om geld te hebben en dat het altijd, bij iedereen kan gebeuren dat je op een moment zonder komt te zitten. Daardoor kan ik nog steeds niet zomaar geld uitgeven, ondanks dat ik het vaak wel heb. Ik denk altijd na over grote uitgaven ´heb ik dit nodig? Kan het goedkoper? Of kan het nog even wachten?´ Maar het feit dat als er een rekening komt of als ik iets wil/moet kopen en dat dat dan gewoon kan, dat is wel echt zo fijn.
  7. 1 keer naar het buitenland zijn geweest voor ontwikkelingswerk.
    Dit heb ik in 2013 2 maanden gedaan bij stichting Mercy Ships en ik zou dat zo weer doen. De afgelopen 5 jaar is dat dus niet gebeurd maar wie weet binnen 5 of 10 jaar? Ik sta er voor open, maar het is ook wel een onderneming en een uitdaging.. want wat doe je dan met je werk of huis? Maar dat zijn zorgen voor later.

Zo zie je, sommige dromen zijn wel uitgekomen, sommige (nog) niet. En misschien komt dat nog, en misschien niet.

Welke dromen van jou zijn uitgekomen de afgelopen 5 jaar? Of van welke droom hoop je dat die over 5 jaar echt uitkomt?

Liefs,

Charlotte

Zondag

‘houd je aan de heilige rustdag, die dag is voor Mij. 6 dagen mogen jullie werken maar de 7e dag is mijn heilige rustdag. Dan mag niemand werken. (…) Want in zes dagen heb Ik de hemel en de aarde gemaakt, met de zee en alles wat daarin leeft. Maar op de zevende dag was Ik klaar met werken. Die dag rustte Ik. Daarom heb Ik de zevende dag aangewezen als heilige rustdag. Die dag is van Mij.’ Exodus 20:8-11

Het is vandaag zondag. Mijn favoriete dag van de week. Een dag om tot rust te komen. En een dag van ont-moeten. Een dag waarop ik niks moet en een dag waarop ik andere mensen ontmoet.

Zondag is dus voor mij echt een rustdag, het is ook op mijn werk een vaste vrije dag. Dat de zondag een rustdag is ben ik al van vroeger gewend en doordat hier in de omgeving alle winkels op zondag dicht zijn ben ik niet anders gewend dan het als een speciale dag te zien.
Toen ik opgroeide wist ik niet beter dan dat iedereen zondag als rustdag ziet. Nu ik in een bedrijf werk dat op zondag open is merk ik dat dat niet voor iedereen zo is en dat het gewoon een dag is zoals alle andere. Met soms ook typische onbegrip vragen: ‘Je mag toch niks op zondag?’ ‘Mag je dát dan wel op zondag?’ ‘je moet toch elke zondag naar de kerk?’
En dat kan soms ook lastig zijn, want hoe zit dat nu? Wat doe je wel en wat doe je niet op zondag? Om te beginnen: ik mag alles maar niet alles is nodig of voelt goed. Zo vind ik het niet nodig om op zondag boodschappen te doen of om een dagje uit te gaan.
Dat betekent niet dat ik het nooit doe, of niet heb gedaan, maar in ieder geval probeer ik zo veel mogelijk te luisteren te vermijden als het kan en naar m’n geweten te luisteren of iets goed voelt en nodig is of niet. En soms doe ik iets en denk ik later: dit had ik beter niet of beter een andere dag gedaan.

Moet die rustdag echt op zondag?
Laat ik voorop stellen: dit is voor iedereen persoonlijk. Er staat nergens in de bijbel dat je de zondag als rustdag moet houden.
Sidenote: Zondag wordt als de eerste, dan wel als de laatste dag van de week gezien. In het jaar 321 riep de Romeinse Keizer Constantijn de Grote per decreet de Dies Solis (dag van de zon) uit tot officiële rustdag in het West-Romeinse Rijk.
De zondag als zondagsrust is dus pas later ingevoerd. Ik geloof dat God ons een rustdag heeft gegeven omdat het belangrijk voor ons is. Een mens heeft gewoon minimaal 1 dag nodig om tot rust te komen van het werk. Anders houd je het lichamelijk en geestelijk niet vol. Daar is wel eens onderzoek naar gedaan door pas na 10 dagen werken een rustdag te houden. Zondag is het meest gebruikelijk en er hangt dan een rustige sfeer in het dorp omdat er dan minder verkeer is. Maar als jij om bepaalde redenen op zondag geen rustdag kan nemen maar dan bijvoorbeeld maandag je rustdag hebt, en je daar goed bij voelt tja, why not? Zolang je maar een dag in de week neemt om tot rust te komen. Alleen vind ik zondag wel de beste dag omdat ik dan naar de kerk kan en omdat de winkels hier dicht zijn dus er hangt al een rustige sfeer in de omgeving.

Hoe doe ik dat?
Zoals ik al schreef doet iedereen het anders, ook christenen. De een rijd op zondag geen auto of viert geen verjaardag op zondag terwijl de ander zonder moeite op zondag een dagje uit gaat of boodschappen doet. Ik zit zelf ergens daartussen. Ik heb wel m’n verjaardag gevierd op zondag, maar dan wel vanaf ’s middags zodat ik zelf en m’n visite wel de mogelijkheid hebben om naar de kerk te gaan. Maar mijn streven is om op zondag geen geld uit te geven. Dat betekent niet dat ik nooit een cent uitgeef maar als het kan probeer ik het te vermijden.

Zoektocht
Lang was het een zoektocht, want waar ligt voor mij de grens? Uit mezelf ga ik dus niet zomaar uit op zondag, maar wat als iemand me mee vraagt? Of als iemand een feestje geeft in een restaurant op zondag? Of als er op je werk wordt gezegd dat je toch een keer moet werken op zondag in geval van nood, zeg je dan je baan op? Dat vind ik nogal lastig. Eind vorig jaar was ik met een vriendin een weekend in het hotel, tja wat doe je dan? We hadden geen koelkast op de kamer en om nu te dineren met chips of verlepte sla van een dag daarvoor leek ons ook geen aangenaam idee. Dus toch besloten om in het restaurant van het hotel te eten. Het hotel was toch open en het personeel was er toch. Maar dan denk ik wel na of er geen alternatief is.

Inmiddels heb ik wel een weg daarin gevonden wat voor mij fijn is en werkt. Wat ik al schreef probeer ik dus geen mensen voor me te laten werken en ga ik het ook niet bewust opzoeken. Maar als ik met vriendinnen op zondag op het strand ben en ze besluiten dan te blijven eten dan blijf ik niet buiten staan wachten tot ze klaar zijn, maar als ik thuis ben zal ik deze dag geen eten bestellen om te laten bezorgen. Dan eet ik wel een boterham.
Ik denk dat het altijd wel een soort zoektocht blijft en iets is om per situatie te bekijken of het nodig is om geld uit te geven en of het goed voelt. Het is niet zwart wit zo van ´dit mag wel en dit mag niet.´ Want dan zou je ook geen live tv mogen kijken.
Ik geloof ook niet dat het zozeer zondig is als ik iets doe, ik geloof wel dat het beter is om 1 dag apart te zetten voor God en die dag niet te werken en niet een ander voor je te laten werken.


En hoe is dat voor jou? Is zondag voor jou een rustdag en wat doe je dan wel of niet? Of is het voor jou een gewone (werk)dag?

Liefs,

Charlotte

Weekoverzicht Vakantie op de Veluwe

Vorige week was ik een weekje op vakantie op de Veluwe. Mijn zus vertrok half augustus voor een maand naar de Herberg en omdat haar kat het niet fijn vond om een maand alleen te worden gelaten deed ze een oproepje op facebook wie op haar huis en op Sibob de kat wilde passen. Ik had 2 weken vakantie en had wel zin in een (gratis) weekje vakantie. En zo geschiedde dat ik afgelopen maandag met koffer de auto in stapte onderweg naar Ede.

Maandag
Nadat ik thuis nog snel een was had gedraaid en buiten aan de droogmolen in de zon had laten drogen vertrok ik begin van de middag, nadat ik meerdere keren had gecheckt of ik echt alles had, met een kofferbak vol spullen richting Ede. Na een voorspoedige reis met op het laatst een korte pitstop bij de grote gele M parkeerde ik anderhalf uur later de auto. ´Ben jij de zus van Judith?´ Klonk gelijk toen ik uitstapte vanaf het balkon op de eerste verdieping. De buurvrouw was zo lief om de 2 weken daarvoor Sibob eten en aandacht te geven en had zelfs de woning gestofzuigd. ´Een goede buur is beter dan een verre vriend´ paste goed bij deze dame. Nadat we even hadden staan praten vertrok ik met m´n weekendtas en 2 tassen met schoenen en boodschappen naar de 3e verdieping van de flat, zonder lift dus de beenspieren zijn weer wakker geschud.
Nadat ik de deur opende werd ik al nieuwsgierig begroet door Sibob, die gelijk begon te snuffelen aan m´n spullen om vervolgens toch maar buiten te spelen.
Gelukkig was m´n zus zo slim om een handleiding te maken wat een hoop zoekwerk scheelde. Als eerste het belangrijkste: wifi! En daarna m´n weg gezocht en gewoon ongegeneerd kastjes geopend. Rond etenstijd met de restjes rijst en kip die ik zelf had meegenomen en een pot chicken tonight zoetzuur uit de kast een culinaire maaltijd in elkaar geknutseld vertrok ik ´s avonds naar de Albert Heijn zo´n 6 minuten lopen. Ik vind dat altijd weer een leuke uitdaging, een vreemde supermarkt en dan ontdekken waar alles staat. Eenmaal thuis toen m´n bed was geïnstalleerd en ik met een kop thee op de bank neerstreek dacht Sibob, die inmiddels ook weer terug was: oké volgens mij mag ik jou wel dus hup ik spring op schoot! Gelijk eerste les geleerd: als er een kat op schoot springt, zorg er dan voor dat je telefoon is opgeladen, je naar de wc bent geweest en je genoeg eten en drinken om je heen hebt om een paar uur te kunnen blijven zitten. En het allerbelangrijkst: maak geen ongewenste/onverwachtse bewegingen want dan is het hap!

Voor de zekerheid maar een kussen op schoot gelegd.

Dinsdag
Vandaag kwam een vriendin een dagje langs. Ze had wel 1 van de warmste dagen van de week, misschien wel het jaar, uitgekozen maar toch gingen we ´s middags wandelen over de Ginkelse heide. Vervolgens een ijsje gehaald bij ijssalon Bernardo´s en terwijl we voor de ingang op een bankje van ons ijsje zaten te genieten raakten we in gesprek met een oudere man en vrouw (of het een echtpaar was of gewoon bekenden was niet duidelijk geworden) en hebben we een uur met hen zitten praten, over waar we vandaan kwamen, ons verschillende dialect, werk, geloof, vakantie, corona. Serieuze en minder serieuze onderwerpen. Toen we naar de auto liepen zagen we op parkeerbon dat we 50 minuten te laat terug waren.. oeps! Gelukkig heeft meneer de parkeerwachter niks gezien.
En Sibob? Die is blijkbaar zo blij met mijn aanwezigheid dat ze ´s avonds een (gelukkig wel dode!) muis op de deurmat in de gang buiten legde. Bedankt mevrouw…

Ginkelse heide

Woensdag
Vandaag was het weer een warme dag dus tijd om het zwembad te ontdekken. Dus nadat ik m´n zwempak aan had en m´n spullen gepakt vertrok ik in de auto richting Bennekom, zo´n 10 minuten rijden. Daar aangekomen was ik overduidelijk niet de enige met dit idee. En eerlijk gezegd voelt dat soms toch wel ongemakkelijk zo alleen op je handdoekje tussen al die mensen die voor zover ik zag allemaal met elkaar zijn. Maar ja, als ik thuis blijf kom ik helemaal nergens en ik heb alleen mezelf er mee. Plus, ik had nu alle tijd om eens een tijdschrift dat ik had meegenomen door te bladeren in plaats van ´verplicht´ sociaal te doen. Lekker in het zonnetje in het gras, wat wilt een mens nog meer?

Donderdag
Vandaag ging ik een dagje naar een vriendin in Ridderkerk. Normaal een flink half uur, nu een uur rijden. ´oh dat is ook wel te doen´ dacht ik nog, maar tjonge het was toch verder dan ik dacht. Ondanks die langere rit dan ingeschat was het toch wel heel gezellig en hebben we ´s avonds nog een rondje ´zevenhuizerplas´ gedaan. Een verrassend natuurgebied waar ik nog nooit was geweest in het noord-oosten van Rotterdam.

Zevenhuizerplas. Achter mij was de grote stad.

Vrijdag
Vandaag ging ik ´s middags op verlaat kraamvisite bij een oude vriendin uit mijn thuisgemeente die nu met man en 2,5 maanden oude dochter in Ede woont. Nu voor mij 10 minuten rijden dus ideaal om op kraamvisite te gaan.
Omdat ik de volgende ochtend al vroeg zal vertrekken zorg ik ´s avonds dat m´n koffer is ingepakt, de keuken is opgeruimd, de was opgehangen en zet ik alvast wat spullen in de auto staan. Om daarna nog even qualitytime aan Sibob te besteden. Maar die besloot juist nu op jacht te gaan buiten waardoor ik dus maar qualitytime met mezelf moest houden.

Zaterdag
Een bijzondere dag. De laatste dag van de vakantie. Om 8 uur stap ik, terwijl Sibob me ´uitzwaait´ in de auto richting Utrecht om daarvandaan mee te rijden naar Urk voor een uitvaartdienst van een man van 66 uit mijn kerk die toch nog best onverwachts is overleden. Een mooie, persoonlijke dienst en ondanks het verdriet en gemis is er vooral die Hemelse troost en de zekerheid dat we elkaar ooit terugzien in de Hemel. En dat geeft zo´n rust en vrede die niet te beschrijven is.
In de auto tijdens de 2 uur durende rit naar huis heb ik tijd om na te denken en deze intense dag te verwerken.
Rond 17:30 kom ik thuis en wordt verrast met een mooi, lief, klein bosje bloemen. Nadat ik de spullen uit de auto heb gehaald en even ben bijgekomen vertrek ik al weer naar een verjaardag. De man van een vriendin, waar ik donderdag was, is jarig geweest en geeft een barbecuefeestje. Ondanks dat het wel wat tegenstrijdig voelt, om vreugde en verdriet op 1 dag te hebben, is het toch ook wel goed en fijn om even aan iets anders te denken en om afleiding te hebben.

En hoe was jouw week?

Liefs,

Charlotte

The day after

Nee nu bedoel ik niet dat ik vandaag de hele dag met een kater op de bank lag.

Na een drukke maar gezellige dag kom ik vanochtend beneden in een nog versierde woonkamer. De slingers hangen nog vrolijk op, en blijven nog wel een paar dagen hangen ik vind gelijk weghalen echt zo saai en helemaal een gevoel van nu is het klaar. De eettafel staat nog vol met cadeau’s en kaarten waarvoor ik nu pas de tijd hebt om te lezen wat iedereen heeft geschreven. Ik word er stil van.
Ballonnen liggen half leeggelopen op de grond en in de tuin vind ik nog wat lege glazen en half bekertje drinken. Met een kopje thee en m’n griekse yoghurt met muesli en fruit ontbijtje op de bank kijk ik naar de sporen die verraden dat er een feestje was en concludeer ik dat ondanks toch wel m’n zorgen het een geslaagd feestje was.

Eerlijk gezegd was ik de dagen daarvoor best wel bezig met m’n verjaardag en aan de ene kant dacht ik: als alles maar goed verloopt, hoe erg zal het gaan regenen? Ben ik niks vergeten? Heb ik genoeg in huis? Terwijl ik aan de andere kant dan denk: niet te moeilijk doen, als het regent dan gaan we naar binnen als het op is dan is het op.
Tjonge wat een gedoe zeg zo’n verjaardag! Het begint al met uitnodigen: wanneer begin je daar mee? Wij hadden vroeger thuis de regel dat je pas in de maand van je verjaardag over je verjaardag mocht praten, mijn zus sprak het liefst het hele jaar over haar verjaardag dus die regel is speciaal voor haar verzonnen maar zit er daarom nog steeds bij mij in. Als het 1 augustus word dan ga ik er pas over nadenken. Dan wie nodig je uit? En wie niet? Want als je die ene uitnodigt moet je de ander ook uitnodigen en als je die ene uitnodigt komt die ander niet. En dat maakt het soms best lastig. Wie komt wanneer? En hoeveel mensen kan ik überhaupt kwijt?

Op de foto met alle cadeautjes

Het was nu voor het eerst dat ik m’n verjaardag in m’n nieuwe huis vierde dus daardoor had ik niet echt goed inzicht van hoeveel mensen er precies binnen konden. Gelukkig was het buiten de verwachtingen om toch droog dus een deel van de mensen gingen spontaan naar buiten op de loungebank onder de overkapping zitten. En omdat ik had aangegeven dat men vanaf 15:00 mocht komen kwamen de meesten ook echt rond dat tijdstip. Heel gezellig en zo leuk om iedereen weer te zien en toch wel bijzonder om te zien dat mensen speciaal voor mij komen. Maar men wat druk en hectisch! Van helemaal alleen naar opeens een huis vol mensen. Terwijl ik met de een bezig was om te vragen wat diegene wilde drinken kwamen de volgenden alweer binnen. Maar gelukkig was een vriendin zo aardig om te helpen en is het allemaal goedgekomen. Op zo’n moment denk ik wel: een man in huis zou nu best handig zijn voor de taakverdeling.

In plaats van een taart maken wat ik normaal doe had ik dit jaar taart bestelt. Uiteraard bij de familiebakkerij waar nu m’n neef eigenaar is en daarvoor m’n oom en tante en daarvoor m’n opa en oma eigenaars waren.

Maar wat ik het allerbijzonderst vond was toch wel het weer. Ik kneep hem toch wel een beetje de afgelopen dagen: heel de week droog maar zondag 90% kans op regen. Daar gaat m’n bbq tuinfeestje dacht ik. In het kader van ‘bid én werk’ leende ik een partytent en een afdekzeil voor de zekerheid maar vroeg ik ook aan God of het in ieder geval met het avondeten droog mocht zijn. Nu zijn er veel belangrijkere dingen om voor te bidden maar tenslotte mag je voor alles bidden, alleen krijg je niet alles dus moet je het ook loslaten.

Rond half 1 toen ik uit de kerk naar huis wilde fietsen regende het, ‘oh nee toch regen! … Oké nog niet te vroeg balen, als het nu regent is niet erg.’ En wat denk je, om 14:00 was het droog en heb ik echt vol verbazing en verwondering naar buiten zitten kijken waar achter de grijze wolken de zon scheen. Toch een gebedsverhoring voor mij. Uiteindelijk was het tot 19:00 was het buiten de verwachtingen om gewoon droog. Toen begon het wel te regenen maar waren we gelukkig al klaar met eten. Perfect dus!

Alles bij elkaar een geslaagd feestje.

Liefs,
Charlotte